بگذار روزگار هرچقدر میخواهد پیله کند چه باک، وقتی یقین داریم که پروانه میشویم …

جهان اول جاییست که عکاسانش برای جایزه از گرسنگان جهان سوم عکس می گیرند …

ماندن، سنگ بودن است و رفتن، رود بودن، بنگر که سنگ بودن به کجا می رسد جز خاک شدن و رود بودن به کجا می رود جز دریا شدن …

معاشرت بر دانایی می افزاید، ولی تنهایی مکتب نبوغ است.

در دشمنی دورنگی نیست. کاش دوستان هم در موقع خود چون دشمنان بی ریا بودند.

(دکتر شریعتی)

این روزها همه ترس از دست دادن آبروی خود دارند، اما به سادگی آبروی دیگران را می برند . . .

فرق است میان بچگی و کودک بودن

بچگی ناپختگی است و کودک بودن معصومیت...

سعی کن کودک بمانی .

پیش از آنکه دست های درخت به نور برسد ، پاهایش تاریکی را تجربه کرده

گاهی برای رسیدن به نور باید از تاریکی عبور کرد . . .

آنقدر در زمین لطافت هست
که به آن روز و شب رکوع کنی
خشم را بسپری به آب روان
با کمی مهر سّد جو کنی
بروی با بهانه ای زیبا
ناگهان عشق را شروع کنی
آنقدر شعر خوب و زیبا هست
که بخواهی به آن رجوع کنی
آسمان حدّ همطرازی تُست
گر به زیر آیی و خضوع کنی
شب یلدا بدون پایان نیست
می توانی از آن طلوع کنی

به تقویم ها اعتباری نیست اگر خودت متحول شدی نوروزت مبارک